Patlayan her bombanın sesi yüreğime dokunur.
Çığlıkların sorgusundayım.
Bütün sınır boylarında kimliksizim.
Kendime ülke aranırken, mülteci oluyorum.
Mülteci oluyorum, bütün savaşlarda.
İçim hiç kentlere ısınmadı.
Elimin pusulası hep dağlarda.
Yüreğim vuslatta.
Beni horlar bütün bakışlar.
Şafakta güneşi dağlarda karşılarım.
Akşam ufkunu adressiz bir mağarada.
Ya da bir mülteci çadırında.
Bütün bültenler harap yanımı sergiler.
Sınır muhafızlarının eli kimliğimde.
Kinli bakışlarını hep kanımda hissederim.
Gözlerime bakamazlar utançlarından.
Mülteciyim ben.
Sorgular beni her ön yargılı bakış.
Potansiyel suçluyum.
Yargısız infazlar bekler beni.
Yasasızım, avukatsızım.
Gün keyfine göre eyler beni.
Ben mülteciyim.
Kırmızı çizgilerin arasında,
Sınır boylarıdır benim ülkem.
Adresim haber ajansları.
İkametgahım toplama kampları.
Ben mülteciyim.
Ölüme dokunurum her gün.
Ölüm bana dokunur.
Duasız ve mezarsız yüreklerin yangınındayım.
İstanbul
Nusret AteşKayıt Tarihi : 9.3.2006 12:46:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!