Bir çığlıkla gelmişlerdi.
Gittiler/ bin çığlıkla.
Milyonlarcaydılar.
Yaşadılar çığlık çığlığa.
İnsanlar, insanlar..
Kimi otlar gibi sessiz.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




İnsanlar, insanlar..
Kimi otlar gibi sessiz.
Kimi hayvanca vahşi.
Az da olsa insan vardı kuşkusuz.
Duygulu, kaygılı ve çığlıksız. tam puan daha ne diyebilirim ki..tebrikler
ve kimi de
çığlık çığlığa
böyle güzel bir şiirle onları anlattılar..
On puanla kutladım yüreğinizi..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta