İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
İnsanlar, insanlar..
Kimi otlar gibi sessiz.
Kimi hayvanca vahşi.
Az da olsa insan vardı kuşkusuz.
Duygulu, kaygılı ve çığlıksız. tam puan daha ne diyebilirim ki..tebrikler
ve kimi de
çığlık çığlığa
böyle güzel bir şiirle onları anlattılar..
On puanla kutladım yüreğinizi..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta