Çığlık Şiiri - Dağlar Özügüç

Özlemek bir sızı değil artık
İçinde pas tutmuş bir bıçak
Beklemekse erdem falan değil
Kendini yavaş yavaş inkâr etmektir
Aldırış etmezsen geceye
O badireli geceler eksiltir insanı
Mazallah sabahlar bile toparlayamaz
Alışmak denilen o tanımlanmamış belirsizlik
Yaraya isim koyup onunla yaşamaktır
Zaman ise öyle merhem olmaz herkese
Kimi hicran yarasını derine iter sadece
Unutmak dediğin o kadir bilmez zalim şey
Sessizce kabullenmektir yarin yokluğunu
İnsan bazen tükenir ama vazgeçmez
İşte buna bazıları güçlü durmak derler
Ama onlar hiç bilemezler
En çok güçlü görünenler
Özünde en derin sessiz çığlığı taşır