Sükût ikrârını aşmış ömür
Sonsuzluğun iksirinde çabalayan bir çağlayan gibi
Sessizlik ölümü kandırmış kalabalıklarda
Kurtulmayı bekleyen bir köle misali azat edilmiş ruhum
İçinde seni bırakmış koşmuş yavaşça derinliklerin içine
Girift bir sarmaşıkmış yaşananlar çözdükçe yenisi açılan
Düşlerimin arasına sıkışmış bir sevda
Kurdukça kurulan sordukça sorulan
Azrail'in nefesini vermesi gibiydi hayat
Bittiği an da sûra üflendi açıldı sıratın gönül kapısı
Geçmek isteyen, yüreği yeten sevdalara
Artık ölümde bizi görmüyor, sormuyor halimizi kimse
Ölüm kalım meselesi işte yaşam
Bir gün gidersin ertesi gün adın kalır
Sonra silinir her şey film şeridi gibi
Çalar uzunca bir ses içinde intiharın uğultusu gibi
Kayıt Tarihi : 8.1.2026 06:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!