düşlerimi yitirdim...
umudunu yitirmeyi bilir misin?
aheste adımlarımın altında ezilen yaprakların hışırtısına kulak ver.
çürüyen bedenimin üstüne bir deste gül bırakıp gidişin neden?
yalnızlığı serpiştiriyorum yine,
kürtaj masalarında bıraktığım gözyaşlarımın akışına.
uğurladığım ceninlerin töreninde bu gece,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta