Sessizce çoğaldı
Bir gece yarısı yalnızlığında
Uzandı parmakları karanlığın
Perde gürültüsüne değdi
O kadar sessizdi ki çığlığı
Ortadan ikiye böldü gölgesini
Hem vardı
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




sessizliğin çığlığı en acı olşanı.tebriklerimle:))
sessizliğin çığlığı en acı olşanı.tebriklerimle:))
ÇOK GİZEMLİ BİR ANLATIM. KAYBOLUP GİDEN BİR UMUDUN SUSKUNLUĞU GİBİ.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta