07.11.2005 Hatay/İskenderun
Bir karamsarlık çökmüş üzerime bugünlerde. İçim bir sis bulutuyla dolu gibi hissediyorum.
Gözlerimin önünde duran hayat manzarası, bulanık ve silik bir resme dönüşmüş.
Her adımda ağır bir yük taşıyor gibiyim, yorulmuş bedenimle yalnızca ilerlemeye çalışıyorum.
Aşk, o müthiş hissiyatın içinde kaybolmuş gibi.
Sanki gözlerim kör olmuş, kalbim ise donmuş bir buz parçasına dönüşmüş.
Oysa bir zamanlar, aşk beni heyecanlandırır, umutla doldururdu.
İçimdeki ateşi tutuşturan, dünyaya anlam katan bir güçtü.
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta