Ne ağaç da ki yaprak dayanır bu soğuğa
Nede içimdeki sevda bu sensizliğe
Mutsuzluğun resmidir yapraksız ağaç
Sensizliğin eseridir bu üzgün gönül
Çifte sonbahar zamanıdır şimdi
Dışarısı soğuk, yüreğim sensiz...
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta