Begonvil açtı, mor ve pembe yapraklarıyla,
Umudu sarıyor dallarımı, sessiz bir şarkı gibi.
Manolya zarif, beyaz tüyler gibi nazik,
Kokusu hatıralarımı okşuyor usulca.
Güller kırmızı, kalbimi ısıtan ateş,
Sevdayı taşıyor her dikeninde, her yaprağında.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta