Solmuş sararmış mı sandın senin için topladığımı.
Ulaşmaz kimse yalnız benim yaklaşabildiğim.
Al dedim bu senin, dilim varmadı şimdi lalım.
Konuşmaya hasretim, unuttum çokça kelimeleri.
Çok sevdim yetmedi, yanlış yerde miydim?
Uzun uzun vazgeçtim, küçük bir ihtimal sizim.
Sessizce uzaklaşıyorum mecalim artık yok.
Gölgelerle konuşuyorum kaybolup gidiyorlar.
Ne kaldı geride, kim kaldı geriye bakmadan.
Rüzgâr kadar bile can olamıyor insanlar.
Vurgun yapamayacaklarsa sevgiye, merhamete lal.
Varı yoğu yitirse de bir koyup beş almalılar.
Kim daha insan bilinir mi bir serçemi yoksa rüzgâr.
Cıvıl cıvıl cıvıldar serçe bakın ilkbaharı selamlar.
Kenan Gezici 08 /12/2025
Kayıt Tarihi : 8.12.2025 10:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!