Kanser denen illeti yaşıyordu bağrın’ da
Bugünden de ümit yok karanlıktı yarın’ da
Yaşam kısıtlanmıştı ayrılması gerekiyordu dünya’ dan
Çağıracak yok muydu onu Ay’dan uzaydan
Ailesi çiçekle seslenmişti yavruya
Bir anda Dünya dönmüş Ay girmişti odaya
Sandalye’ nin ucuna oturmuştu koca Ay
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta