Sabahın ilk ışığı tomurcuklar açıyor
Bir uftadenin sinesinde
Belki de bir savaşçı doğuyor
Asla son bulmayan aşkıyla içinde
Taşıyor ruhundan yanıp tutuşan bir devrim müptelası
Bakışın peyda ediyor düşüncelerini filizlenip yeşermiş
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta