Çevrimdışı Şiiri - Engin Topkan

I.
Yüzüme vuruyor
o soğuk ekran izi,
Küçük bir kutunun
içine kıstılar bizi.
Beğeni gücüyle
ölçülürken değerler,
Bak görünmez oldu
bize o gerçekler!

II.
Filtreli yüzler gördüm,
maskeli acılar,
Herkes çok mutlu burda,
nerede sancılar?
Vitrinlerde satılan
sahte cennet bu yer,
Ruhu kemiren o ağ,
görünmez bir mikser!

III.
Yukarı kaydırdıkça
ömür akıp gidiyor,
Algoritma her an
bizi takip ediyor.
Bir tıkla harcanıyor
gençliğin güzel çağı,
Bu siber parmaklıklar
modern köle bağı!

IV.
Peşimden gelen o bin
yabancı sence kim?
Kendi hayatımda ben
neden değilim hakim?
Harcadım benliğimi
onay almak uğruna,
Sanal mahkemelerde
varamadım farkına.

V.
Yeter artık, susmuyor
cebimdeki o çığlık!
Her bildirim sesiyle
ruhumda bir yırtıklık.
Gündemin çöplüğünde
boğulurken zihinler,
Bu yapay dünyalarda
insanı sistem mimler!

VI.
Milyonlarca tık var bak,
odalar tek kişilik,
Ekrandaki dostluklar
meğer büyük eksiklik.
Yorumlar uçuşurken,
kalpler ise hep yapay,
İnsan insana hasret,
deney üstüne deney!

VII.
Basıyorum şimdi o
korkulan son düğmeye,
Gerek yok artık bil ki
bu beğenilmeye.
Siliyorum profili,
tam zinciri kırmaya,
Cesaretim yetiyor
rüyadan uyanmaya!

VIII.
"Çevrimdışı" yazıyor
ekranın köşesinde,
İlk defa kuş sesleri
yankılanır sesimde!
Toprağa dokunarak,
baktım hep yer yüzüne,
Özgürüm ben artık şu
masmavi gökyüzünde!

ENGİN TOPKAN (03.08.2026)