Tanrım,
Bu mektubu sana dua niyetiyle yazmıyorum. Çünkü dualarımı bitirdim. Bu bir yakarış da değil. Bu yorgun bir insanın iç döküşü. Yıllardır susuyorum. Sen sustukça ben sustum. Belki sen duyarsın diye değil kendimi kaybetmeyeyim diye. Artık soruyorum;
-Bunca yıl beni gördün mü gerçekten?
-Yoksa ben sadece kalabalık bir sessizliğin içinde kaybolmuş bir ses miydim?
-İnsan ne kadar bekler?
-Bir kalp kaç kez kırılır da hala ayakta kalır?
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta