Tanrım,
Bu mektubu sana dua niyetiyle yazmıyorum. Çünkü dualarımı bitirdim. Bu bir yakarış da değil. Bu yorgun bir insanın iç döküşü. Yıllardır susuyorum. Sen sustukça ben sustum. Belki sen duyarsın diye değil kendimi kaybetmeyeyim diye. Artık soruyorum;
-Bunca yıl beni gördün mü gerçekten?
-Yoksa ben sadece kalabalık bir sessizliğin içinde kaybolmuş bir ses miydim?
-İnsan ne kadar bekler?
-Bir kalp kaç kez kırılır da hala ayakta kalır?
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta