Çeten*
Saman basarlar hep içine
Söğüt dalından kayık biçimine
Bazen konursun kağnı üstüne
Bazen kurulursun koruluk dibine
Yağız at döndürür hep sateni
Buğdayı döver taşın pürüzlü teni
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




1960'lı yıllara doğru gittim.O zamanların üretim araçlarını bu şiirle birlikte yeniden anımsadım.Üretim ilişkilerini de.
Şimdi o objeler kullanımdan bir bir çekildiler.Modern üretim ilişkileri neleri geçmişin çöp yığınlarına dahil etmedi ki.Tarım kesiminin yoğunluklu olduğu kentlerin/ilçelerin kültür parklarının bir köşesinde izleyicilerine donuk donuk bakıyor eskimiş çetenler,onları yüzyıllar boyu sırtında taşıyan kağnılar.
Şiirler kimi kez bırakıtları en sevecen koruyucuları olarak yaşatmasını iyi biliyorlar.
Kutluyorum Efendim.
Erdemle.
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta