ÇEŞM-İ ŞEHLÂ -VIII-
Cemresi düşse aşkın, şu sînemin üstüne
Ateşin beni yaksa, çeşm-i şehlâ bakışlım.
Ne de güzel kokarsın, leylak mı, zambak mısın?
Itır mısın sen yoksa, çeşm-i şehlâ bakışlım?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta