Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İnsanlar ne zaman ki takiyyenin bir münafıklık olduğunu anlayıp münafıkane tavırlardan uzaklaşırsa o zaman gerçek mü'minlerin onlardan şekvaları da asgariye iner bel ki sıfırlanır?
Rabbim ümmet-i Muhammed (sav) i her türlü menfi harketten ari ve beri eylesin aminnnnnn.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta