CESET SEVDASI
Yusuf’u bağrına basan kuyudan,
Züleyha’nın müebbet zindanından,
Son nefesini solumakta sevgi,
İnsanlığın mezarını kazmakta insan.
Koyu bir karanlığın kıyısında dünya,
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta