Yutkundu..
Mor menekşe açan yüzü soğudu Açelya'nın..
- Vedat? ?
Tekrar Yutkundu. Bitti diyecek cesareti bulamıyordu kendinde. Oysa bitmesin diye nelerimi vermedim ki. Onla geçirdiğim Cinayetsiz geçen her günümde diğer hayatımı onun saçlarıyla dar ağacına astım.
-Ahh Açelya! ! Bu ne derin ızdırap. Ne soğuk bir gün ve ne susulasıca bir konu...
Açelya'nın önünde harfler topluluğu.
Açelya suskun..
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta