Çerçiyim doldurdum arabamı barışla umutla yoksul kôylerden geçiyorum sırtımda yamalı aba, yalın ayak çocuklar koşturuyor peşimden acı kaysı çekirdeği avuçlarında, bazısı karşılığında kuş olmak için kanat istiyor süzülüp gitmek umutlarına kimisinin gôzü alçakta acı çemen istiyor doymak için bir parça ekmek arasına, azar azar topluyorum insanlık için lazım olan ne varsa barış vicdan merhamet dudak uçlarından gülüşlerini atıyorum arabamın kasasına.
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta