Hangi cennetin bahçesinde yetiştin adam,
Kokunun değdiği her yeri bahar sanıyorum.
Yüzüne vuran o nurlu ışıkla, rüya sanıp uyanmaktan korkuyorum,
Sen içime bir düş gibi düştün düşeli,
Gözümdeki bu dünya, başka bir âlem sanki.
Adını andığım her an göğsüm daralır,
Hasretin içimde kördüğüm olur, sarılır.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta