Sesleniyorum, sesime ses ver…
Biz gerçek hayatlardık. Hayatın ne anlama geldiğini bilerek yaşamaya çalışan insanlar. Eksik yanlarımızı tamamlıyorduk. Gerçek olacak hayallere bir süreliğine son vermiştik. Zaman sadece yaşananları anlatmamıza yetiyordu. Geri kalan zamanlarımızda hep susuyorduk.
Susayarak susuyorduk…
Farklı açılardan aynı yolun sonunu gözetliyorduk. Beklentilerimiz tüm eksikliklere rağmen olması gerekenlerdi. Yüzlerimiz ne zaman aynı düzlemde buluşsa o zaman sorgulamaya başlıyorduk. Soru sormaktaki niyetimiz mükemmeliyetçilikten geliyordu. Biliyor olsak bile; takdir edilmek, kabul görmek gibi gereksinimlerimiz vardı.
Tamamını Oku
İnsan pisikolojisini biraz biliyorsan sakın kimseye yürekten gitme deme Aydın dostum, işte bunu dediğin an gitmeyi düşünmeye başlarlar.Seni olduğun gibi sevenve kıymetini bilen biri için yanlız aksın gözyaşların.Sağlıcakla ve mutlu kal.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta