Şarıl şarıl akarken Allah’ın nimeti,
Çoğunlukla bilinmiyor suyun kıymeti,
Kuraklık yaşatır topluma felaketi,
Doğal yaşam bize; Rahman’ın emaneti.
Irmağın kenarında alırsan bir abdest,
İsraf etme suyu; buyurur zat-ı Ahmet.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta