Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Tebrikler Hatice hanım. Bildiğimiz ilk Haticeye Cennette yoldaş ol inşallah
Amin
değerli kardeşim çile gibi gördüklerimiz aslında ilahi hileden başka bir şey değil. Allah yolunu açık etsin.
beğeniyle okuduğum şiir oldu..kutlarım seni sevgili Hatice Hantal..
Hatice hanım....
Sağolasın var olasın...özlemiştim samimiyet ve umut dolu dizelerini...
Bu ödülden bnde isterim....
Sahi hangş inden olursa olsun böyle bir ödülü istemeyen olurmu acaba....
Çok güzel bir tema işlemişsin dörtlüklerde...
Mana dolu dörtlükler...tabi düşünebilenlere....
Bu mana alemi içinde hecenin şekilin güzelliğinden bahsetmenin pek fazla önemi olmaz kanaatindyim...
Her şeyin gönlünüzce olması dileklerimle........saygıyla
İhlas yüklü yüreği saygımla selamlıyorum. Yurt dışında olduğumdan gecikmişliğimin bağışlanması dileğimle.
Böyle muhteşem bir şiiri yazan ve yazdıran yüreğinizi canı gönülden kutluyorum.Zaten ayın şiiri olarak seçilmesi boşuna değil.İlhamınız ve yürek sesiniz daim olsun.Saygılarla selamlıyorum usta kaleminizi.
Eylül Ayında 'Cennet İman Ödülü'adlı şiirinizin ayın şiiri olarak ;Dede Korkut Şiir Grubu tarafından seçilmiş olmanızı tebrik eder,size ve grubunuza selam ve saygılarımı sunarım.
Sayın HATİCE HANTAL!
DEDE KORKUT
şiir grubunun Eylül 2012'deki
AYIN ŞİİRİ seçmeleri yapılmış
ve sizin,
'Cennet İman Ödülü' adlı
şiiriniz AYIN ŞİİRİ olarak seçilmiştir.
DEDE KORKUT Şiir Grubunun
Bütün Yönetim, Şair ve Üyeleri adına
sizi kutluyor,
başarılarınızın devamını diliyoruz
DEDE KORKUT YÖNETİMİ
adına Hasan Korkut
AYIN ŞİİRİ:
Cennet iman ödülü
Tüm cihanla barışık razıdır gökler yerler
Yüreğimde kan davam melalimdir boz beyim
Vakarlı duruşu var o`na hal ehli derler
Tepeden tırnağa nur şiirimde giz beyim
Çetin imtihanlardan alın akıyla çıkar
Tevekkül ve sabırla devrilmez dağlar yıkar
Görünmeyen bir yoldan gönülden gönle akar
Rabbine sadık adem hayran olduk biz beyim
Hüzün kaplı bir hayat çok derin yaranız var
Dert yükü katar katar dünyanız eyliyor dar
Hak rızasına talip kulda neş`e ne arar
Duacıyız beş vakit biter elbet güz beyim
Mü´min burada toplar cennetin tapusunu
Mukaddes hüzün çile ağ örmüş yapısını
Mevlam size de açsın ol ferah kapısını
Dilerim çıkarsınız selamete tez beyim
Amel bedeli değil iman ödülü cennet
Farza önem gösteren yaşar herhali sünnet
Mala mülke varlığa asla eylemez minnet
Omuzların düşmesin başın dik tut gez beyim
Af dileyip sığındım size kelam eyledim
Kara gurbet bağrından hece yazdım söyledim
Sanmayın bahtiyarım bir hayali beyledim
Biçaredir diyerek not al ismim yaz beyim
Hatice Hantal
başım dara düştükçe ben hakka sığınırım
doğru olmayı yeğler günahtan arınırım
dini satan cinciye inanmam savunurum
o inanç yüreğimde silinmeyen iz beyim ...şair yusuf değirmenci
bu şiir adıma göndermiş olduğunuzda önce bir davet gibi algıladım okudukca insanlara verilnesi gerekn en güzelöğütlerden birsi olduğunu anladımkeşke her kalem böylesi güzellikleir sergilese bende karınca kadarınca bir kıta ile katılmak istedim haitce hanımkutluyorum
Şiiriniz tarz olarak ve mana olarak gayet hoş olmuş! Lakin ilk dörtlüğe tekrar dönüp hece veznine tam uymuş mu uymamış mı bir baksanız diyorum!
İkincisi; 'Mü'min burada alır cennetin tapusunu' mısranızdaki ifade Hadis-i Şerif kıstaslarına göre tashihe muhtaç bir ifade! Zira Hadis de;' HİÇ KİMSE(BEN DAHİL) AMELİYLE CENNETE GİREMEZ!... Ev kema kal' buyrulur. Yani cennet amel karşılığı değil, fazl-ı ilahi Lütf-ü Rahmanidir.
Üçüncüsü; Son dörtlüğünüzün 3. mısrasındaki 'beyledim' ibaresini anlayamadım.
Saygılar, hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 35 tane yorum bulunmakta