Hüzün bulutu kapladı yüreğimi
Yağmuru çağırıyor cennet gözlerin
Gecenin karanlığına teslim ettim bedenimi
Ruhum sana emanet gidiyorum
Ellerimi birleştirmişim arkamda
Hafif tempo nefes alırken yüreğimle
Bir yandan da yolumu arıyorum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta