Cennet Dağı Şiiri - Kasım Kobakçı

Güneşli mevsimde, yansam bile,
Okyanus sularına dalarım,
Canımı, feda eylerim aşka.
*
Bahar aylarında, çiçek açtık,
Alevli çöllerde, solana dek.
*
Dört köşesinde, hayalin saklı,
Elimden, atılmış olan taşın,
Hangi yöne dönsem, aşığınım,
En güzel, haziran masalım o.
*
Gece siyahken, küçülen bakış,
Gün doğarken, en derin göl olur,
Gökyüzüne çıkan, yavru şahin,
Dolaşmayı arzu eyler durur,
Sırlarla dolu, cennet dağını.