Kanatlarım yoktu benim
En yükseğe uçtu gönlüm
Rüzgar orda ters esince
Aşağı bıraktı yarim
Pervaneydim müptelaydım
Sarmaşıktı sardı aşkın
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




"Pervane" geceleyin yanan ateşlere kendisini atan kanatlı böceklere denir.
"Aşk", "Işk" kökünden türetilen bir kelime olup, mana olarak da; sevenin sevdiği kişiyi -tıpkı sarmaşığın kendisine payandalık yapan canlı ağaçlara yaptığı gibi- severken boğup öldürmesi demektir.
"Bülbül" , Allah'ı hamd ile tesbih eden sayısız varlıkların kuş türünün bu mevzudaki tercümanı, temsilcisi ve hatibi gibidir. Onun aşkla meşkle bir ilgisi yoktur ve bütün yaptığı Allah'ın tabiatta tezahür ettirdiği güzel sanatlarını takdir etmek ve bunları yapan Sani'yi medh-ü sena etmektir.
Cennet ve cehennemin mahiyeti ve keyfiyeti Kur'anda hülasa edilse de, gerçek mahiyet ve keyfiyetleri ahiret yurduna gidince görülecektir.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta