Çaresizlikte huzur bulduğum, umudum;
Yokoluşlarda beklediğim limanım;
Korkularda sığınılan;
Anne kucağımsın İstanbul.
Her sahnesi gözyaşlarıyla yazılan, sevda romanım;
Karanlık düşlerimde doğan masum güneşim;
Hırçın geceyi aydınlatan;
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
