Cennette yaşayalım diye yaratılmıştık aslında.
Bizlere hizmet etsin diye hizmetçiler, köleler ve cariyeler...
İçelim, banyo yapalım diye
Şaraptan ırmaklar, süt havuzları vardı.
Ve en önemlisi
Yaşlanmayan diri memeli onlarca huri bahşedilmişti.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta