Şakağında Parlayacak Bir Gün
Silah diye tuttuğum kalem
Korkuyu yüzünde örüp duracak
Parya düşmüş ana yurdunda ki çocuklar
Kan kusacaksın
İhtiyarın buruşmuş elleri yüzünde
Hatırlayacaksın annenin saçına bıraktığı dudak izlerini
Ensende bir Ankara ayazı
Devrilecek içindeki putlar
Bir şarklının ayak dibine
Anlayacaksın bu karanlığın
Bebekleri nasıl bir ölüm makinesine dönüştürdüğünü
Kendi etinde hissedeceksin
Göreceksin ki
Ölüm dehşetiyle her makine
Bir gün paslanır, bozulur, erir
Kayalıklardan, ırmaklardan
Akan hürriyetin sesiyle
İnkar etmek kurtarmayacak seni
Her dakika, her saniye öleceksin
Bütün dişlerini yiyene dek
İçindeki korku kurtları
Üstünde iddiaya tutuşulan
Bir cenin gibi kokacak ağzında
Çünkü yasaktır şarkının dili
Sen yaşarken kirli karanlığınla
Sen öldüğünde
Yedi gün namaz kılınacak Allah’a
Yetmiş yedi gün güneşe durulacak
Kırk gün oruç tutulacak Melek Tavus adına
İşte o zaman var olacaktır yaşam
Irmaklar kurtaracak kendini
Yaşamın adını perdeleyen kurtlardan..
Kayıt Tarihi : 3.04.2026 02:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!