Bir dost, ziyaretinden dönüyordum,
Saat, sabahın üçüydü yanlızdım.
Yollar bomboştu, trafikte öyle,
Canımsa sıkkındı, biraz gaza bastım.
Önümde viraj vardı, işaretler öyle diyordu,
Senin işin şeytana uymak,
Adam kandırmak.
Benimkisi, Hak'ka dayanmak,
Kalleşliğini, suratına vurmak.
Sen, korktuğun yerde susarsın,
Sensiz gecelerimde,
''Sen'' dediğim,
O, yıldızım,
Bu gece baktım,
Yerinde yoktu.
Hüzünle aradı gözlerim.
Bir mektup yazdım, ''vazgeçilmez''ime,
Boşuna yazma, o anlamaz dediler.
Satır satır yazmıştım, ''Dağçileği''me,
Sen sarhoşsun, mektubun okunmaz dediler.
Ben, beni unutmuştum, onu tanıyalı.
Altımda kırmızı renkte bir araba,
180 Km.hızla giderken aşk yolunda,
Melek birden çıkıverdin karşıma.
Nasıl olduysa oldu birden
Sana çarpıverdim aniden.
Kurbanlar adanmıştı,
Ama kesilecek kurban yoktu.
Birkez adım atılmıştı,
Bu adımdan geri dönüş yoktu.
Ama çaresizlik vardı,
Sen daha tazesin,
Dağ gibi umutların var.
Bense isyansı ihtiyar,
İçimde sadece,
Hayallerimin kırıntıları var.
Yolun çok başlarındasın,
Doğduğunda Anaydı,
Aklı başladığında, ablaydı.
Biraz sonra, teyze ve yengeler,
Sonra, arkadaşı oldular.
Eğer adı, aşksa.İlk aşkı,
Karınca ile Ağustos böceği masalında,
Yıllarca kandırıldık,
Yada kandırılmış duygularla yaşadık.
...
Hani, karınca yaz boyu çalışmış,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!