Önce ılık bir nefes gibi tenimde,
Sonra bütünleşiverdik yüreğimde.
Bu bütünlük az geldi paylaşmalıyıdık,
CEMRE olduk, havaya düştük seninle.
Önce havayı ısıttık kurt kuş uyandı,
Sonra karları erittik dağdan indirdik.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta