Tarlada tınaz savuran bir kız gördüm.
O tınazları savurdukça,rüzgârla birlikte onun altın sarısı saçları da savruluyordu
Bozkırda batmakta olan akşam güneşi çalışmaktan boncuk boncuk terlemiş yüzünü aydınlatıyordu
Yüzü,gözlerimi kamaştırdı.
Peki ya gözleri...
Zümrütten de yeşil..
Baktıkça insanın içinde bir şeyler uyandıran cinsten,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta