Tarlada tınaz savuran bir kız gördüm.
O tınazları savurdukça,rüzgârla birlikte onun altın sarısı saçları da savruluyordu
Bozkırda batmakta olan akşam güneşi çalışmaktan boncuk boncuk terlemiş yüzünü aydınlatıyordu
Yüzü,gözlerimi kamaştırdı.
Peki ya gözleri...
Zümrütten de yeşil..
Baktıkça insanın içinde bir şeyler uyandıran cinsten,
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta