Acısı bitmeyen bir kaderi yaşıyorum
Kederini eksem toprağa arşı kaplar
Ne yükte bir hafifleme ne suret de bir gülümseme
Sınav dedikleri çemberin içinde asılı kaldı yüreğim
Var ile yok olmak arasında bir yerlerde
Bazen bir köşebasinda bazen tenha bir sokakta
Kudretinden sual olmaz dedikçe
Hüznü ile gelişigüzel sarsar oldu hayat
Gam ile keder karışmış birbirine
Çıkmaz sokaklar okuyor bildiğini yine
Yürek desen tuhaf bir belirsizliğin içinde
Çırpındıkça kolu kanadı kırılıyor ruhumun
14.01.2026
19:38 - Siir- Edibe Toğaç 📝
Kayıt Tarihi : 14.1.2026 20:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!