05.12.1979 / İstanbul
Aşktan soğudum.
İnsanlardan soğudum.
Yaşamaktan soğudum.
Kendimden soğudum.
Tiksindim herşeyden...
Gece olunca,
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bir filozofun bu derece insanlardan , doğru iletişimden solmasına şaşırdım.! Madolyonun diğer yüzü demek çok karamsar ! İnsanları çıkarlarından arındırmadıkça kimse kimseye doğru arkadaş doğru dost doğru aşk yada doğru eş statüsüne koymamalı , sonuçta zaman sır perdesini hep aralar..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta