Yalnızlık zindanında muhtaçtım aydınlığa
Hafızama seslendim: Geçmişten ışık getir
Gece derin sulardan ulaşmış gibi sığa
Bir ferahlık sandım ki gönlümü genişletir
Çevirdim gözlerimi toprak olmuş geçmişe
Aydınlık köle olmuş hüküm karanlıklarda
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




şiirin bu kısmı taktire şayan, çok hoş tebrikler.
Altında kaldım sanki hüsranlardan bir çığın
Yapboz gibi dağıldı tebessümü ışığın
hayat engebeli zor. kaleme sağlık
Güzel bir sone.
Orijinal sonelerde ikinci kıtanın kafiye örgüsü abba şeklindedir ama Türk şairler bu anlamda serbest hareket etmişlerdir. Tıpkı bu şiirde olduğu gibi.
Şiirin teknik kısmı bir kenara, duygusu ile yüreğe dokunan bir şiir. Şairi ve seçici kurul üyelerini kutluyorum.
Eh yani iyi
güzel
Anlamlı bir şiir okudum tebrik ederim saygılar sunarım
kutlarım. anlamlı
tebrikler kutlarım
Tebrik ederim, güzel bir şiir.
Bu şiir ile ilgili 9 tane yorum bulunmakta