Cemâline Gazel
Cemâlini gördüm, gönlümden koptu bin âh u figân,
Bir nigâhınla virân oldum, ey dilber-i cân.
Leblerin değmeden yaktı beni aşkın şarabı,
Bir busenin hayâliyle mest oldu bu cân.
Zülfünün gölgesine düştü ömrümün bütün bahârı,
Ruhsârının nurunda kayboldu aklım, îmân.
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta