Gönül hicret eder bir gün, duyan ağlar soran ağlar
Kanat çırpar uçar her ân, bakan ağlar gören ağlar
İçim gurbet, dışım gurbet, bu hasretlik yürek dağlar
Biter sürgün, bu âlemden, sılam ağlar figân çağlar.
Me fâ’î lün / me fâ’î lün / me fâ’î lün / me fâ’î lün
Gördün mü bu âlemde, vefâ yok ki ne fayda?
Derler ki gelen gitti, konan göçtü sırayla
Her canda ömür farklı, biter vâde sonunda
Derler ki, gelen gitti konan göçtü sırayla.
Mef’ûlü / mefâîlü / mefâîlü / feûlün
Göze gelmek acı bir şey, kanayan bir yaradır
Uçurumlar gibi korkunç, bize zulmet karadır
İzi yoktur, gamı çoktur, o sükûttan naradır
Uçurumlar gibi korkunç, bize zulmet karadır.
feilâtün / feilâtün/ feilâtün / feilün
Gözlerinden parlayan nûr, bahtımın bir müjdesi
Aşkla başlar böyle sevdâ, hiç tükenmez vâdesi
Kalbi sarmış bir terennüm, orda çağlar nağmesi
Gül yüzünden gonca güller, sanki cennet bahçesi
fâilâtün / fâilâtün / fâilâtün / fâilün
Gözün kaştan meded bekler, ziyâlanmış hilâlinden
Korur Mevlâ’m bütün dertten, gelen kemlik melâlinden
Niyâzımdır nasîb olsun, temiz kâlbin kemâlinden
Güzel bakmak, güzel görmek; o insânın cemâlinden.
Mefâîlün / mefâîlün / mefâîlün / mefâîlün
Gül dikenden ayrı olmaz, onda has bir mâye var
Bir letâfet cezbederken, aşka vuslat gâye var
Cân, dikenden mustaripken, katlanır gül hatrına
Sor ki bülbül söylesin âh, sırlarından pâye var.
fâilâtün / fâilâtün / fâilâtün / fâilün
Güândan öter bülbül, kızıl güller olur hayrân
Füsünkârdır bu yerler bak, gönüller hep eder seyrân
Uçan kuştan esen yelden, haber bekler, o dost cânân
Muhabbetle gelen sesler, huzûr çağlar verir fermân.
Mefâîlün / mefâîlün / mefâîlün / mefâîlün
Gülşeninden çağlayan ses, nağmesinden bellidir
Derdi çağlar, gönlü dağlar, ülfetinden bellidir
Cân kafesten çırpınırken var mı imdâd eyleyen?
Onda feryâd bir figânmış, hasretinden bellidir.
fâilâtün / fâilâtün / fâilâtün / fâilün
Gülşeninden geçse yollar, her ânın rûşen olur
Bahtiyârlık pâyesinden, tende cânın şen olur
Gül cemâlin rengi solmaz nev-bahârdan ten olur
Kâlp huzûrdan dem alırken, gam kederder men olur.
Fâilâtün / fâilâtün/ fâilâtün / fâilün
Gülşeninden gonca güller, hep açılsın solmasın
İstemem ben, kalpte aslâ zerre bir gam olmasın
Ömrümüz üç gün denen, fânîliğin bir resmidir
Mutluluktan gayrı artık, gönle bir şey dolmasın.
fâilâtün / fâilâtün / fâilâtün / fâilün
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!