Âh etme kimseye, vebâlli konu
Sebepsiz âhların, fecidir sonu
Âh ettiğin insan, bir de mazlumsa (ma'sûmsa)
Boyna kemend olur, her âh bin kor'u
İnsan beşer şaşar, olur kusuru
Anne-baba elemli, gözyaşları kan gibi
Bir of çekti derinden, şafak söken tân gibi
Ne leylâ'dır ne Mecnûn, her evlât bir cân gibi
Bakışları çağrıdır, kavuşması an gibi
Baba için evlâtlar, sıralı dağlar gibi
Huşûyla her ibâdet, ihlâsdaki mihenktir
Besmelenin sırları, sonsuz bir emniyettir
İlmiyle âmel etmek, en güzel meziyettir
İlim var, âmel yoksa, beyhûde bir gayrettir
28 Eylül 2014 - Kaletepe
Bir yanımda neş'e, bir yanım hüzün
İnanma yalandır, tüm gülüşlerim
Dudaklarımda bir, acı tebessüm
İnanma yalandır, tüm gülüşlerim
Unuttum gülmeyi, ben yıllar önce
Kâr etmez zamana, artık hiç bir şey
Hayât bir nefestir, dünyâ ise ney
Tükenir ömrümüz, her dem peyderpey
Hayât bir nefestir, dünyâ ise ney
******(Boşa geçen yıllar, olur leylim ley) ******
Kâinat bir değirmen, döner kendi kendine
Niyâz eder durmadan, o kudreti verene
Cümle âlem birleşse, can verir mi nesneye?
Şükredelim her zaman, gece gündüz Rabbime
Titre ve kendine gel, esir olma nefsine
Şiir gönül mektubudur, hem yazılır hem okunur
Kalpten gelen bir duygudur, her yüreğe bir dokunur
Kimin de bir elem, neş'e; kimin de bir ibret vardır
Her hâle bir arz-ı endâm, sesli veya sessiz tarzdır
Şiirin bir dili var ki, üslûbunu bilen azdır
Unuttum ben gülmeyi, kaç yıl oldu bilemem
Gönlümdeki elemin, izlerini silemem
Nice bahârlar geçti, bahtıma gül diyemem
Gönlümdeki elemin, izlerini silemem
*****************************************
Cübbem var dik yaka, yakam katlanmaz
İlikleri yoktur, düğme bağlanmaz
Kimsenin önünde, asla eğilmem
Yargıç olanlara, emir buyrulmaz
Cübbenin cebi yok, rüşvet konulmaz
Sevgi gönül aynası, rûhumuzun ziyâsı
O öyle bir duygu ki, mutluluğun paydası- mayası
Sevgisiz hâyat olmaz, olsa da tadı olmaz
Sevgisiz geçen hâyat, pek yaşanmış sayılmaz
Sevgi duygu mayası, kalbin yakut elması




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!