Cemalettin Turan Şiirleri - Şair Cemalet ...

Ömrümüzün kandili, dilerim hiç sönmesin
Gönlümüzün neş’esi, hiçbir zaman bitmesin
Kader gülsün hep bize, günler acı geçmesin
En güzel yıllarımız, ziyan olup yitmesin

Ömür sebil gibidir, zaman akıp bitmesin

Ömrünü bizlere adayan sensin
Geceyi gündüze bağlayan sensin
Acıyı yürekte dağlayan sensin
Gözümün nurusun canımsın annem

Her zaman gözünde nazlı bebeğiz

Üryan doğduk anadan, sarıldık ağlayarak kundağa
Ölürken de sessizce, kefenlenip gireceğiz toprağa
Ömür derler doğumla ölüm arasındaki zamana
Çabamızdır bir yudum nefesle hayata tutunmaya

25 Ağustos 2013 – ISPARTA

Ömür hazan gülüdür, bir anda solup biter
Bazen bir yaprak olur, rüzgârla uçup gider
Bazen bir gazel olur, toprakta çürür biter
Tende bir can gibidir, ansızın göçüp gider

Ömür denilen süre, su gibi akıp gider

Ömür kandilimiz, bir yıldız gibi
Söner yavaş yavaş, erir mum gibi
Her şeyin bir vakti, bir zamanı var
Göçer bu âlemden, her fâni gibi

Ömür defterimiz, bir takvim gibi

Bizim için neler neler dediniz
Bir sözün üstüne bin eklediniz
Haset edip bizi çekemediniz
Kem gözlerle bakıp nazar ettiniz
Gözleriniz aydın biz gidiyoruz

İstanbul’un tarifi; canlı tarih demektir.
Medeniyet beşiği, ilim tahsil demektir

İstanbul’um taşıyla, toprağıyla cennettir.
Tarifsiz doğasıyla; bulunmaz bir nimettir.

Düşmanlarla el ele, söyleşirler göz göze
Otururlar diz dize, İslam’ın düşmanları

İnsanları kandırır, bombayla uyandırır
Diri diri yaktırır, İslam’ın düşmanları

İstanbul’um ağlıyor,gözleri yaşlı yaşlı
Her taraf beton bina,çirkin ve paslı paslı
Yakılmış ormanları,ciğerleri yaralı
Takılmış boğazına,çelik prangaları

Nerede o güzelim,İstanbul sokakarı

İstemem ben mermer kaplı bir mezar
Kara toprak bana yeter de artar
Baş ucumda olsun, sade ismim var
Kara toprak bana yeter de artar

Bu toprakta yatan nice insan var