Kader tecellidir, her bir olaya
Yazılan gelirmiş, kulun başına
Bu dünyâ sınavdır, yabana atma
Sözüm nasihattir, sakın unutma
Meyletme ne olur, dünyâ malına
İstemem ben mermer kaplı bir mezar
Kara toprak bana yeter de artar
Baş ucumda olsun, sade ismim var
Kara toprak bana yeter de artar
Bu toprakta yatan nice insan var
Ne oldu biz ayrıldık, dostluğu baki sandık
El sözüne mi kandık, hatayı nerde yaptık
Vefamıza bağlıydık, sözümüze sadıktık
El sözüne mi kandık, hatayı nerde yaptık
Nerde eski zamanlar, nerde eski dostluklar
Birlik nağmesi gibi, söylensin hep şarkılar
Dilerim eksilmesin, kalplerdeki duygular
Sürsün bir ömür boyu, mutluluk dolu yıllar
Bitmesin hiç dostluklar, bitmesin hiç arzular,
Bozkırın tezenesi, bozlaklar yetim kaldı
Gönül dağı elemli, her yeri hüzün sardı
Sazlar sustu, söz sustu; o artık Hakk’a vardı
Milyonların gönlünde, bir Neşet ERTAŞ kaldı
Yirmi altı Eylül’de, aramızdan ayrılan
Bizim için neler neler dediniz
Bir sözün üstüne bin eklediniz
Haset edip bizi çekemediniz
Kem gözlerle bakıp nazar ettiniz
Gözleriniz aydın biz gidiyoruz
Ölümsüz bu şarkının, bestesi sensin
Kader gibi yazılmış, güftesi sensin
Dillmden düşmeyen nağmesi sensin
Gönlümün hep çağlayan, neşesi sensin
Gecemin hiç sönmeyen, yıldızı(ışığı) sensin
Ömrümüzün kandili, dilerim hiç sönmesin
Gönlümüzün neş’esi, hiçbir zaman bitmesin
Kader gülsün hep bize, günler acı geçmesin
En güzel yıllarımız, ziyan olup yitmesin
Ömür sebil gibidir, zaman akıp bitmesin
Güller solgun, bülbül suskun, neş’esi yok gönlümün
Düşler yorgun, hisler yorgun, son demidir ömrümün
Geçti gönlüm, bitti ömrüm, söndü feri gözümün
Düşler yorgun, hisler yorgun, son demidir ömrümün
16 Ağustos 2012 - ISPARTA
Ötme bülbül ötme, figanın yeter
Ne olur derdime, ekleme keder
Herkesin derdi var, kendine yeter
Yüreğim yaralı, oldum derbeder
Kimi gün neş’eli, safalı geçer
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!