Ey insanoğlu sahip çıkın kimsesizlere.
Yoksa düşünce sahip çıkmaz kimse sizlere.
“BİR’İZ”diyerek çıktık yola her yerde biriz.
Amacımız geride bırakabilmek bir iz.
İstemem hiç olmasın ne sarayım ne köşküm.
Gözüm yoktur ki malda çünkü ben öğretmenim.
Geleceğin mimarı çocuklar benim aşkım.
Bırakmam sizi çölde çünkü ben öğretmenim.
Cehaletle savaşır ilmim ile yenerim.
Çamlıdere, Gerede, Beypazarı ve Güdül,
Dört ilçenin arasına kurulmuş Dağkuzören.
O güzelim ormanlar sana verilmiş ödül.
Köroğlu eteğine serilmiş Dağkuzören.
Dağlardan beslenerek akar gider deresi.
Bak yine bahar geldi uyanarak toprağın
Göğsüne bereketler saçtı bak Dağkuzören
Tabiat neşelendi; şenlendi tepe, dağın
Elem, keder, hüzünler kaçtı bak Dağkuzören
Yaradan toprağını ilmek ilmek dokuyor
Anlatayım sana iyice dinle
Eskiden paşalar nasıldı oğul
Yönetime el kor gerekse kanla
On yılda bir darbe usüldü oğul
Yirmi yedi Mayıs, on iki Eylül
Git mektubum yâre haber ulaştır
Gelir diye yoluna çok baktı de
Gözyaşımı kâğıdına bulaştır
Hiç durmadan gece gündüz aktı de
Delilerin arasına katışmış
Bir ay falan önce bir face açmış
Güzel bayanları ekliyor dedem
Kimseyle konuşmaz kendinden geçmiş
Biri yazsa diye bekliyor dedem
Yaşını kırkmış güya öyle takılır
Köyden çıkıp şehre geldi geleli
Güzel bayan görse azıyor dedem
Geçmişine sünger çekip sileli
Asırlık töreyi bozuyor dedem
Sabah olur olmaz durakta tüner
Yetmiş beş yaşında gücüm kuvvetim
Bitmedi diyordu rahmetli dedem
Dört kâfi gelmedi beşe niyetim
Yetmedi diyordu rahmetli dedem
Manda yoğurduyla kestane balı
Dedim: Gönlüm seni çok sevdi.
Dedi:S even kalpte büyük haz olur.
Dedim: Sırasını yüreğim savdı.
Dedi: Boş verirsen uçar toz olur.
Dedim: Gözler ela, kaşlar birer ok.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!