Yıllar yılı hasret kalmıştım aşka
Bir güzel gördüm bakışı başka
Öyle garip sevda geldi ki başa
Sanki kadın değil sarışın melek
Uzattım elimi, geldi yanıma
Bir saz çalan, hançerledi beni, sırtımdan
Hayatımı çaldı, en mutlu olduğum andan
İnanılmaz yalanlar söylemiş ardımdan
Ama İnandılar, biliyor bunu yaradan
Toparlayamadım kendimi, bende yaptım hata
Hüzün Yağmurlarında
göz yaşlarımla ıslanan Kalbimi
Kuytu bir köşede kurumaya bıraktım.
Sevmesini öğrendim de
Sevilmeyi bilemedim.
Geçim derdi zordu, bıraktı avrat
Cehenneme döndü o tatlı hayat
Çıkarsız sevgiler, kalmamış heyhat
Kime arz edeyim, halimi tanrım.
Gözüm görmez oldu, duman bürüdü
Kızıl güllerini, güneş dökerken
Martılar ağlıyor, hasret gelirken
Elveda demeden, çekip giderken
Akan göz yaşımı kimler silecek
Hazan kışa döndü, bahar gelmiyor
Şiirler seni anlatıyor dediler
Şiirler Yazdım
Şarkılarda sen varsın dediler
Besteler yaptım
Kokun çiçeklerde dediler
Gönlümü gülle donattım
Gün günden karanlık
Kan damlarken kalemimden
Oluk oluk akarken yüreğimden
Nasıl yazarım sevda şiirleri
Nasıl derim bazıları gibi
Yıllar sonra Söke'ye kar yağdı kar
Penceremden kar seyrediyorum karı
İçimde hasret acısı, yakıyor yüreğimi
Hasret bıraktı beni, gelmiyor artık yar
Biz hiç kendimiz için yaşamadık be sevgili
Hep sevdiklerimizin kederi yasımız
Sevinci bayramımız oldu
Mala, mülke, unvana, şöhrete değer vermedik
Alın terimizi katık yaptık sevgimize
Bölüştük sevdiklerimizle
Kendini şair sanan birine
Şair yüzsüz ata benzemeli demiş
Ar namus haya yı yemiş bitirmiş
Sayfasına şöyle bir bakayım dedim
Belden aşağı cümleler dizmiş




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!