Cemal Şener Şiirleri - Şair Cemal Şener

Solcuyum diye gezerler
Birbirinin karısını süzerler
İfşa olunca 'da
El aleme kızarlar
Kanı bozuk it sürüleri bunlar

Yorgun halde Ankara’ya girdim
Bizim Vekili Orda Gördüm
Derdimi Sarar Diye Yanına Vardım
Kaçtı Benden Gizliden O Yana

Korumalar Önüme Geçip dur Dedi

Keremi çöllere saldıran
Yürekleri kor gibi yandıran
Uğruna dağları deldiren
Sevdamız bizim kadınlar

Her kahrımızı sabreden

Kılavuzu karga olanın
Burnu gübreden çıkmaz
Arif olan kimseler
Kamil ile cahili
Bir tutamaz

KARA KIŞ

Kara kış bitti
Geride kaldı
Zemheri ayazını
Bahara bıraktı

Sınır değildir sadece,
vicdandır.

Ani’de
yıkılmış duvarlar
dimdik ayakta duran hafızadır.

Kızılcıklar dalında kızarmış
Yemlik çiçekleri
Şerbet olup ballanmış
Duydum ki
Türkmen kızı

Eğer gidersen bizim ele
Serhat karsa selam söyle
Menşurdur kete ile helva
Birde Kaz'ını ye bakalım

Aşıkları türküler söyler

Kar yağıyor
Lapa lapa kar yağıyor
İstanbul'un varoş sokaklarına

Çam ağaçları adeta
Nazlı bir kız gibi

Aşık attım alçı düştü
Çizgiyi geçince kırıştı
Henekemin kurşunu yere düştü
Hele Şair Kazım Emmime
Bir haber verin