Cemal Güreşçi Şiirleri - Şair Cemal Güreşçi

Mutlu olmak istiyorsan kalabalığın içinden kendini çekip alacaksın sana ihtiyacı olanlarla birlikte olacaksın kalabalık sana sadece bitmiş insanları gösterir

Seni unutmak için gurbete gitmeye gerek yok
Ben zaten seni boş çerçeve gibi görüyorum.

Ne kadar cahil olursan ol ne kadar okumuş olursan ol mantıklı düşünmediğin sürece ezilmeye mahkumsun.

Hayat insana havalı havalı gezmeyi nasip eder ama sonunda sana öyle hava atarki attığın havalar kitabın arasına konan kırmızı gül gibi kurudur sonra süs olursun.

Aynada kendimi göremiyorum
Saçlarım dökülmüş bakamıyorum
Sevdiğimden ayrıldım ağlamıyorum
İçim yanıyor içim yanıyor

Ay kadar parlaktı

Masamda bir kadehim birde elimde sigara varsa sakın dokunmayn bana kalbimdeki ile vedalaşıyorum artık kalbim yoruldu vedalaşıyorum meyhaneci

Beni getirdin şehrin ışıklarına
Bıraktın sokaklarına
Çok korkuyorum şehrin ışıklarından
Kimi gülüyor kimi ağlıyor
Kimi aç geziyor şehrin ışıklarında

Güneşin doğmasını bekledim sabırsızca
Belki bir defa da görürüm yüzünü diye
Oysa o güneş doğmadan çok uzaklara gitmiş
Tıpkı denizin üstündeki martılar gibi

Yüreği kötü olan bir insan,akşam olmuş sabah olmuş zengin olmuş fakir olmuş hiçbir anlamı yoktur çünkü onun yüreği kurtlanmıştır hiçbir ilaç temizleyemez ölüm en hayırlısıdır.