Kimse doğmadı, anasından üstad...
Mimarlar mimarı Muhteşem Sinan:
Çıraklık, ustalık, kalfalık dönemim
demedi mi eserlerine?
Siz hep kendinizi beğenmeyiniz.
Ya sizce ne demeli?
Görmedim ben hiç bir yerde dengini
Gökkuşağı kıskanıyor rengini
Seni gören kaybediyor kendini
Kaşı kalem gözü ceylan sevdiğim.
Kadın ana kadın bacı
Ödenemez kadın hakkı
Erkeğin öbür yarısı
Onlar bize yuva kurdu
Kadınlarda yetenekli
Ne Çanakkale harbi ne kurtuluş savaşı
İlgilendirmez asla vatan satanı
Bunlar ülkemizin yuva yıkanı
Ayağa kalk öğren artık vatandaş
Kalbi kötü gözleri kör onların
Yüreğim de yanıyor daim ateşin
Geceleri sevdim siyah saçlarında
Gündüzleri sevdim güneş bakışlarında
Seninle güzeldir her an her safa
Gönlümün sefası yar senden yana
Tırakyanın uzun uzun yolları
İnce belli sarışındır kızları
Nere gitsen unutmazsın onları
Trakya da Rumelili kızlar var
Yaşam yolculuktur varış Mevla’ya
Veda edeceğiz sıcak yuvaya
Azrail der bir gün eller havaya
Herkes Yaratana teslim olacak
Bir dünya isterim silahlar kalksın
Bir tek polis gücü yeterli kalsın
Bombalarla yakıp yıktık dünyayı
Tüm dünyada çirkin savaş son bulsun
Çocuk olsam,
tıpkı beş yaşımda ki gibi
Bu dünyayı tanımasam
Yıldız böcekleriyle yine oynasam
Dini, dili, ırkı ayırımı bilmesem
insanları insan gibi sevsem
İki kalp seviyor birbirleri her türlü
Asılıp asılıp koparamıyorlar bir türlü
Aşk susuz çöller, aşk kanayan güller
Aşk güle sevdalı cıvıl cıvıl bülbüller
Aşk kalbimde rengarenk açan bir çiçek
Aşkla var olduk biz aşk bir gerçek
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!