İnsanlara özgür ateşin nûrunu verdin;
Haksızlığa, cahilliğe, cânîliğe karşı.
Tüm köhneliğin zulmüne isyânını ettin.
Aldın ki çelik sırtına dünyâyı ve hakkı!
Gökkubeyi sarmış elinin mûcizesinden
Kopmuş bize efsânelerin. Susmayacaktır!
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta