22 Temmuz 1953; Kastamonu / İnebolu/ Üçevler Köyü
Hani merhamet çölünde ağlar ya dua
Gene de zerreden gölge düşmez yoksula,
Tövbe etmişken inancın dili saflığa
Uyur ya vicdan, yürürken nefsin kolunda;
Çiçek gibi gelinle gerdeğe konmuşsa zorba
Ve onur utanç içinde saklanmışsa dolaba,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




yüreğinize sağlık hocam sayğılar
Teşekkür ederim. İltifatınız sevincimdir.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta