Çekip gideceğim bu dünyadan
Kimse eksikliğimi bilmeyecek
Dirimi insan yerine koyup saymayanlar
Öldüğümü hiç bir zaman farketmeyecek
Çekip gideceğim bu dünyadan
Yaşayanlara inat erkenden
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Doğru bildiği yolda., doğru adımlarla yürümek...
En büyük erdem kişinin kendisini bilmesidir... Gerisi laf-ı güzaf...
Kaleminize sağlık sayın Mesut Özbek...
Büyük beğeni ile okuduğum harika bir şiir. Yüreğinize sağlık; 10 puan, saygı ve sevgi selamlarımla...
duygulu, güzel bir şiir, yüreğinize sağlık, tam puanımla antolojimde, saygı ve selamlarımla.
Çekip gideceğim bu dünyadan
Pis yolların tozunu yutmadan
Ne bir dönemeç,ne sapa yol bileceğim
Ben ölüme de doğru bildiğim düz yoldan gideceğim
duygu yüklü dizelerdi çok etkileyici yaşanmışcasına yansıdı bana kutluyorum sebgili dost
Neredeyse ağlatıyordun beni Mesut Bey,şiiriniz mükemmel, yüreğine sağlık.
TEBRİKLERİMLE BU DUYGULU ŞİİRİ KUTLUYORUM.TAM PUAN.
duygu yüklü.çok hoş bir çalışma. birde ölümün soğuk kokusu olmasa.. sevgiler kocaman yüreğinize..
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta